LeKly**'s profile*** ก y/u๐ e^0] ***PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
*** ก y/u๐ e^0] ****** LeKly...MASLOPY *** October 12 "HapPY"สอบเสดแร้วว
ปิดเทอมแร้วด้วย
กำลังจากลับบ้านพุ่งนี้แระด้วย
^______^
เทอมนี้เกรดคงเน่าน่าดู...เละเปนโจ๊กแน่เล็กเอ้ยย
เตรียมตัวตาย...นับเวลาถอยหลังได้เรย เหอๆๆ
งานก้อเยอะ คะแนนก้อน้อยย จารอดป่ะหล่ะ
คิดแร้วเส้าที่สุด
เทอมหน้าเอาใหม่ ดีป่ะๆ พูดงี้ทุกเทอมอ่ะ
ละสุดท้ายเปนไงค้าบบ เข้าอีหรอบเดิมทู้กกที
ไม่ได้ๆ ต้องขยันๆ เหลือเวลาอีกไม่มากแร้วนะ
พูดถึงเวลา....ชีวิตในมหาลัยเราเหลืออีกแค่สามเทอม
ตอนนี้เริ่มเสียดายเวลา รุสึกว่ายังสนุกกับชีวิตมหาลัยอยู่เรย
ตื่นนอน อาบน้ำ แต่งตัวมาเรียน หาไรกิน หลับในห้อง
เม้าแตก โดดเรียน กลับหอเล่นมีมี่ ลอกการบ้าน
ซีรอคชีส อ่านหนังสือสอบ เฮ้อ!!! อื่นๆอีกเยอะแยะมากมาย
จะหาได้จากที่ไหนอีก
ถึงงวันนั้นเราจะดีใจที่ความฝันของเราสำเร็จมาอีกขั้น
แต่เราคงเส้าน่าดู...ชีวิตที่มีเพื่อนๆเปนส่วนนึงนั้นต้องผ่านไปด้วย
รักพวกเทอจัง...ทุกคนเรยย สันยาได้มั้ย "เราจะไม่ทิ้งกัน"
ไม่ว่าใครจะเปนยังไง ต้องการความช่วยเหลือ เดือดร้อนเรื่องไร
ก้อห้ามขาดการติดต่อ ไม่ว่าด้วยสาเหตุใดๆก้อตาม
ตกลงมั้ย...MASLOPY
รักมาก ** April 25 ....จุดอ่อนของชั้น...คือ...หัวใจรู้ตัวดี ว่าทำตัวไม่เหมือนใคร ถามตัวเอง ว่าที่ทำไปเพื่อใคร
จุดอ่อนของฉัน อยู่ตรงที่หัวใจ
รู้ว่าเธอ ไม่ได้รักไม่สนใจ
จุดอ่อนของฉัน อยู่ตรงที่หัวใจ
และรัก............ทั้งหัวใจ April 11 ...วันเวลาที่ผ่านไปช้าๆ...เวลาและเวลา บางทีเหมือนจะเดินเร็ว บางทีก้อเดินอ้อยอิ่งอยู่นั่นแระ
ไม่เข้าใจจิงๆ เฮ้อ...ตอนนี้อยากให้เวลาเดินไปเร็วๆ เออ จะว่าไปเวลาเองก้อคงไม่เข้าใจ
คนเราเหมือนกานแหละเนอะ บ้าจิง งั้นเจอกานครึ่งทางละกาน เดินเท่าๆกาน
นี่ชั้นพร่ำไรของชั้นว่ะ 555+ ดีดีดี ไม่มีไรทำดีนัก
วันนี้มีบทความมี่สนทนาระหว่างพี่น้องมาบ่นให้ฟังแระ
เล็กลี่ สาลี่ แระฟองน้ำ กำลังนอนดูทีวีด้วยความสนุกสนาน ดูไปคุยไปตามประสาพี่น้อง
เรื่องที่ดูมันประมาณว่าเปนเรือดำน้ำ กำลังค้นหาเรือไททานิคที่จมมาหลายปี
สาลี่เริ่มเปิดประเด็นก่อน
S: พี่เล็ก นี่เค้าอยู่ใต้น้ำหรอ
L: ช่ายค่ะ เค้าอยู่ใต้น้ำกาน
S: ทำไมเค้าอยู่แต่ใต้น้ำอ่ะ (เข้าใจว่าสาลี่คงอยากดูฉากที่มันอยู่บนบก เพราะใต้น้ำมันมืด)
F: อ่าวสาลี่ เรือดำน้ำก้อต้องอยู่แต่ในน้ำดิ่ เนอะพี่เล็ก ถ้าอยู่บนบกเค้าก้อเรียก เรือดำบก ดิ่เนอะ
L: กร๊ากกกกกก สาลี่รุจักป่ะ เรือดำบก อ่ะ 555+
S: พี่เล็ก !!!!
L: อ๊ะ ถามดูว่ารุจักป่าวเรือดำบกอ่ะ กร๊ากกกกก
S: .........งอล.....
F: หูยสาลี่ พี่เล็กเค้าพูดเล่น มันไม่มีจิงหรอกเรือดำบกอ่ะ อะไรเนี่ย ไม่รุเรื่องเรย หลอกเล่นก้อไม่ได้
5555+ ให้มันรุซะมั่งว่าน้องใคร ฟองน้ำนี่โตขึ้นมีแววนะเนี่ย....กร๊ากกก
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
อีกนึงการสนทนาระหว่างพี่เล็กกะฟองน้ำ
ตอนบ่ายๆของวันหยุดพี่เล็กก้อนอนอ่านนิยายด้วยความเหนื่อยหน่าย
ฟองน้ำเดินเคี้ยวไรมาไม่รุ แร้วลงมานอนใกล้ๆ
ด้วยความที่เบื่อด้วยเรยหาเรื่องคุยกะฟองน้ำสักหน่อยดีกว่า
L: ฟองน้ำกินไรมา กินอยู่ได้ อ้วนไปหมดแร้วเนี่ย
F: กินคน ง่ำๆๆๆ
L: ห๊ะกินคน กินใครอ่ะ
F: ช่ายกินคน ก้อกินคนที่ใจร้ายไง ดีมั้ย
L: คนที่ไหน
F: ก้อ เอ่อ ที่กรุงเทพไง ที่พี่เล็กไปเรียนอ่า 55+
L: เอ้า..มีเพื่อนพี่เล็กอยู่ป่าวเนี่ย
F: ก้อ เอ่อ เพื่อนพี่เล็กมีคนใจร้ายมั้ยอ่ะ
ชั้นคิดนิดนึงว่าจะตอบฟองน้ำไงต่อดี
L: เอ่อ ก้อมีสิ
F: ใครที่ใจร้าย ชื่ออารายบอกฟองน้ำหน่อย
L: อืม...ชื่อพี่...(ขอสงวนชื่อและนามสกุล ละไว้ในฐานที่เข้าใจหล่ะกาน)
F: งั้นฟองน้ำก้อกินพี่---เข้าไปแร้ว 555+ ดีมั้ย พี่เล็กดีใจป่าว
L: ไม่อ่ะ
F: อ่าว ไม่ดีใจหรอ ทำไมอ่ะ ก้อพี่เค้าใจร้ายไม่ใช่หรอ
L: ใช่ แต่ยังไงเค้าก้อเปนเพื่อนพี่เล็กนะ ห้ามกินเค้า โอเค๊
F: เค ฟองน้ำหลอกเล่น
++++++++++++++++++จบ++++++++++++
อ่ะนะ ลืมบอกไปว่า ฟองน้ำ 5 ขวบ สาลี่ 9 ขวบ ส่วนพี่เล้ก เอ่อ.....อิอิไม่บอกดีกว่า
April 10 ...ความเจ็บปวด...ใคร..คนที่เคยรู้ใจ รอยยิ้มที่เคยรู้จัก กำลังจะหายลับไปทุกที คำพูดที่ซึ้งใจ ที่เคยว่ารักมากมาย ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้ แต่คนจะไปก็ต้องไป รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้ ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร เธอ...เธอเคยเป็นทุกสิ่ง จะขอขอบคุนทุกอย่าง ที่เคยให้ฉันจนวันนี้ April 09 ...เ พื่ อ น......โดยที่ไม่มีใครขอ +++ แล้วคุณล่ะเป็นเพื่อนแบบไหน? +++ April 08 .......ว่างเปล่า....กลับมาอีกแร้ว...เรื่องราวอันแสนปวดร้าวของเรากับเพื่อน
เฮ้อ...!!! วันนี้ไม่น่าเรยยยยย
ทำไมมันกลายไปเปนแบบนี้อีกแร้ว
เบื่อว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เมื่อไหร่ทุกอย่างจะดีขึ้น
ปิดเทอมไม่ช่วยอะไรเรย
มันเหมือนมีดที่ปักอยู่ที่เดิมไม่ยอมหลุดสักที
วันดีคืนดี มีดมันก้อทิ่มลงมาที่แผลเดิม
พอเวลาผ่านไปเหมือนแผลจะหายได้
เหมือนจะได้รับการรักษา...แต่ก้อแค่คิดไปเอง
ตอนนี้แผลมันลามลึกลงไป ฝังลงไปจนไม่รุจะรักษายังไง
วันนี้เหมือนจะดึงมีดออกไป แต่ยังไงแผลก้อไม่หาย
ทำไม ทำไม ทำไมและทำไม
ทำไง ทำไง ทำไงและควรจะทำไงดี
ทำใจ ทำใจ ทำใจและทำใจ
นี่ใช่ไหมคือสิ่งที่ต้องทำ
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้นะ..ชั้นก้อคงไม่ย้อน
(แร้วจะพูดหาไรว่ะเนี่ย) ที่ไม่ย้อนเพราะยังไงเรื่องมันก้อต้องเกิด
ย้อนกลับไปเพื่อโดนอีก จะย้อนทำไม
แต่ชั้นอยากจะสคริปข้ามเวลาเลวร้ายนี่ไป
เอาแบบว่าตื่นมาเรื่องร้ายๆหายไปให้หมด
เจอแต่สิ่งดีๆ ดีป่ะดีป่ะ
แต่เพราะว่ามันทำไม่ได้นี่สิ เรื่องเลวร้ายมันถึงวนเวียนอยู่อย่างนี้
กำ...กำอะไรของชั้น กำอะไรของเทอ กำอะไรของเค้า
ไมเราต้องทำกำร่วมกันไว้ด้วย
โอ้ยยยย เบื่อมาก เครียดมาก เส้ามากด้วย
กะว่าจะทำใจ ไม่ร้อง แต่ยากจิง เฮ้อ...(ถอนหายใจอีกแร้วเรา จะอายุสั้นป่าวว่ะ)
เอาเหอะ ในเมื่อเรื่องมันกลายมาเปนแบบนี้
ในเมื่อตอนนี้เพื่อนก้อคงจะเกลียดและเบื่อเรากันไปถ้วนหน้าแร้ว
โดยเฉพาะคู่กรณี 555+ เกลียดชั้นมากเรยอ่ะดิ่ตอนนี้
เอาเหอะ จะไม่ทำตัวเปนเด็กแระ
จะเข้าใจสัจทำของชีวืต
รักมากก้อเกลียดมาก สนิทมากก้อห่วงมาก
ตกลงนี่ชั้นเข้าใจจิงๆป่าวว่ะ
ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
นี่เค้ายังรับสมัครว๊ากเกอร์อยู่ไหมเนี่ย
แงๆๆๆ ไม่รุจะพูดไรแร้ว
ช่วยทีเถอะ ใครก้อได้ April 02 .....M A S L O P Y....
หลายสิ่งหลายอย่าง ผ่านเข้ามา โดยที่เราไม่ได้ตั้งตัว บางครั้ง ... ผ่านมาเพื่อมอบ"ความสุข" บางครั้ง ... ผ่านมาเพื่อมอบ"ความทุกข์" เป็นทุกข์อย่างที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะพบเจอ และดูเหมือนช่วงเวลานั้นช่างยาวนานเหลือเกิน . . . ผิดกับช่วงเวลาแห่งความสุขที่ได้รับ ทำไมนะ ช่างดูสั้น และน้อยเสียเหลือเกิน เหมือนเวลาเดินเร็วผิดปกติ จนน่าใจหาย นึก ๆ ไปแล้วก็เสียดาย . . . แต่จะว่าไป ชีวิตเราก็เท่านี้ล่ะ ไม่ทุกข์ ก็ สุข ชีวิตก็มีทางเลือกอยู่ไม่กี่ทางหรอก จริงมั้ย !!! อยู่ที่ว่าทางที่เราจะเดินไปเจอทางไหนต่างหาก . . . ถ้าวันนี้เทอกำลังมีความสุข ชั้นก็ดีใจด้วย . . . แต่ถ้า . . . ถ้าเทอกำลังเจอความทุกข์ ชั้นพร้อมเป็นกำลังใจ นึกไว้ ไม่มีใคร เทอยังมีชั้น อีกคนตรงนี้เสมอ . . . .
เทอเองคงเหนื่อยใช่มั้ย....กับการที่ต้องฝืนทำอะไรๆแบบนี้ เทอเซง เทอเบื่อ เทอหงุดหงิด ชั้นเองก้อเบื่อเวลาที่เหนเทอเบื่อ ชั้นเองก้อเซงไม่แพ้กับเทอเมื่อรู้ว่าสาเหตุที่เทอเซงนั้น ส่วนนึงมาจากชั้น ชั้นไม่สามรถสบายใจอยู่ได้หรอก และที่สำคัญคือ...เทออยากกลับไป ? ชั้นพูดถูกรึป่าว เทออยากกลับไปคุยแบบนั้นกับ...อีกถูกมั้ย เทอไม่อยากเลือก ชั้นรู้ เทอรักเค้า แต่ขณะเดียวกานเทอเองก้อแคร์เพื่อนคนนี้ ไม่รู้ชั้นคิดไปเองรึป่าว แต่นั่นแหละ สรุปว่าเทอก้อแคร์ความรู้สึกของเพื่อนคนนี้อยู่บ้างหล่ะนะ เทออยากให้ทุกอย่างเปนไปอย่างที่เทอคิด เทอสามารถคุยกับเค้าเหมือนเดิมและคุยกับเพื่อนเหมือนเดิมได้ ทุกอย่างhappy แต่ความเปนจิง เทอเองน่าจะเข้าใจบ้าง ว่ามันไม่มีทางเปนไปได้ ชั้นhappy แต่เทอไม่ และเค้าก้อคงไม่เหมือนกาน 1 : 2 แล้วถ้ากลับกัน เค้าhappy เทอเองก้ออาจจะhappy อาจจะมีบ้างที่เทอเซงๆกับปฏิกิริยาของชั้น และส่วนตัวชั้นก้อคงไม่happy 2 : 1 แต่เหนมั้ยว่ามันต่าง 1 : 2 กับ 2 : 1 มันต่างกันนะ เอาเหอะ ไม่ต้องพยายามอะไรแร้ว ชั้นบอกเทอไปแร้วว่าชั้นเองก้อไม่อยากบังคับเทอ ถ้าเทออยากคุย...ก้อคุย กลับไปเปนตัวเองเถอะ อย่าฝืน มันทรมาน เทอไม่ชอบให้ใครมาบังคับ ชั้นเองก้อเหมือนกาน และไม่มีใครชอบทั้งนั้นแระที่โดนบังคับ เพราะฉะนั้นชั้นจะไม่บังคับเทอ ชั้นจะพยายามเข้าใจนะเพื่อน แต่หากชั้นมีเรื่องขอร้องสักอย่าง ถ้าเทอกลับไปครั้งนี้ ชั้นเองก้ออยากให้เทอเข้าใจในตัวชั้น เข้าใจความรู้สึกของชั้นบ้าง อยากให้เทอเข้าใจในปฏิกิริยาที่เกิดขึ้น หากชั้นถอยห่างเทอไปนั่นก้อเพราะชั้นกำลังหนี เหมือนที่เคยทำเวลาเจอสิ่งไม่ชอบ เวลาชั้นเจออะไรที่ไม่ชอบนั้น ชั้นมักจะหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นทันที เช่น จิ้งจก แระรวมทั้งหลายๆสิ่งที่ชั้นพูดออกไปว่าไม่ชอบ เข้าใจชั้นบ้างนะ เอาหล่ะ เทอเปนตัวของเทอ ชั้นเปนตัวของชั้น แต่เรายังเปนเพื่อนกาน ชั้นสันยา เราจะยังเปนเพื่อนกานเสมอ เทอยังเปนเพื่อนที่ชั้นรักมากเสมอ ขอบใจหลายๆอย่างที่เทอเคยทำให้ชั้น ขอบใจมากๆ ชั้นรู้สึกดีทุกครั้งเวลาเทอทำอะไรๆ ที่เหมือนกับเทอเปนห่วงชั้นและแคร์ความรู้สึกของเพื่อนคนนี้ แต่ตอนนี้ชั้นไม่สบายใจเรยย ชั้นเรื่องมากป่ะหล่ะ ชั้นมันงี่เง่าเองแหละ เทอไม่ทำก้อโกด พอเทอทำก้อไม่สบายใจ 555+ แต่มันจะดีกว่านี้มากๆถ้าตอนนี้ชั้นสบายใจแระเทอเองก้อสบายใจ เหนไหม สุดท้ายแร้วมนุษย์ก้อเหมือนกานหมด อยากได้ และอยากแต่จะให้ตัวเองมีความสุข บัดซบจิงๆเรยเนอะ ชั้นเขียนมันขึ้นเพราะอยากให้เทอยอมรับสักทาง รับมันให้ได้ แต่ไม่ว่าเทอจะเดินไปทางไหน ยังไงซะในวันที่เทอล้ม ชั้นก้อจะคอยอยู่ประคองเทอเสมอ เส้นทางที่เทอจะเดิน มันอยู่ในใจเทอแร้ว เทอคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองจะเดินไปทางไหน ชั้นเคยพูดอะไรไป เทอเคยบอกอะไรไว้ ชั้นก้อยังเชื่อในสิ่งนั้นเสมอ แม้ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเปนยังไงก็ตาม
สุดท้าย...ก้อคงลงท้ายเดิมๆอีก เปนห่วงเพื่อนเสมอนะ MASLOPY <<< รักมากนะเนี่ยเพื่อนกลุ่มเนี้ย
|
||||
|
|